Kompatybilność elektromagnetyczna to określona standaryzacja funkcjonowania urządzeń elektrycznych i elektronicznych, która znajdując się w odpowiednich przedziałach, opisuje poprawne funkcjonowanie urządzenia w środowisku elektromagnetycznym. Według norm PN definicją zaburzenia elektromagnetycznego jest zjawisko, które powodując zaburzenia, degraduje pracę urządzenia znajdującego się w tym środowisku pracy.

Podstawową zasadą kompatybilności urządzeń jest ich prawidłowa praca nieemitująca zaburzeń pola magnetycznego w stopni zaburzającym funkcjonowanie pozostałych urządzeń elektrycznych lub elektronicznych znajdujących się w tym samym środowisku elektromagnetycznym.

Normy kompatybilności zostały jasno określone w 2004 roku i jako standaryzacja europejska zaczęły obowiązywać na rynku Polskim wraz z wkroczeniem do unii Europejskiej. Systematyzacja produkowanych urządzeń została określona w ramach trzech grup kryterialnych, które dotyczą wszystkich urządzeń elektrycznych będących źródłem zaburzeń o różnym poziomie:

  1. Urządzenia nie powodują zakłóceń pracy innych urządzeń znajdujących się w tym samym środowisku.
  2. Urządzenie podczas pracy nie jest podatne na zakłócenia emitowane przez inne urządzenia znajdujące się w tym samym środowisku.
  3. Urządzenie nie powoduje zakłóceń we własnej pracy.

Środowisko elektromagnetyczne to wszystkie zjawiska elektromagnetyczne występujące w jednym obszarze związanym z kompatybilnością. Zjawiska występujące w tym środowisku ulegają zmianie w czasie, dlatego podlegają one metodom badania statystycznego. Źródłem emisji fal elektromagnetycznych mogą być urządzenia, których funkcjonowanie opiera się na takiej zasadzie przesyłu informacji- radia, telewizory, radiolokalizatory (środowisko radioelektryczne) lub jako efekt uboczny, niezamierzony, tak jak w przypadku urządzeń AGD.

Jedną z metod zapobiegania powstawaniu lub nadmiernej emisji zaburzeń elektromagnetycznych jest wykorzystywanie kondensatorów odprzęgających (tworzenie alternatywnych tras o małej impednacji (natężenie prądu i jego napięcie w obwodzie) o wysokich częstotliwościach lub blokujących, które charakteryzują się mała impedancją dla małej częstotliwości, oraz stanowią magazyn ładunkowy dla kondensatorów odprzęgających.